+93-747-159-153 — pphs1394@gmail.com
سکندری

فرزانه سکندری

November 18, 2020

فرزانه سکندری در سال ۱۳۹۵ به خانواده پگاه پیوست. او تا صنف هشتم در لیسه معرفت درس خوانده بود و از صنف نهم به بعد وارد لیسه پگاه شد. از همان ابتدای ورود در پگاه، شروع به فعالیت های درسی و جنبی کرد. در صنف نهم به عنوان رئیس شورای صنفی تعیین شد و در جریان سال نیز به عنوان معاون شورای پارلمانی دانش آموزان نیز فعالیت داشت. فرزانه سکندری از صنف نهم تا صنف دوازدهم از جمله دانش آموزان ممتاز و نمونه پگاه بوده است و همواره نمونه ای از دانش آموز پرکار و پر تلاش برای هم دوره ها و دیگر دانش آموزان بوده است.

فرزانه سکندری علاقه خاصی به نویسندگی دارد. او توانست اولین کتابِ داستان خود را تحت عنوان «سکوی پرواز» که مجموعه ی از دلنوشته ها و داستان های کوتاه دوران مکتب‌اش بود، در سال ۱۳۹۷ به نشر برساند. او با این که یک دانش آموز بود، دوست داشت برای دانش آموزان دیگری که علاقه به نویسندگی و نوشتن دارد نیز کمک کند و به همین خاطر در سال های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ گروهی از دانش آموزان را کنار هم جمع کرد و جلسات هفته وار «نشست نویسندگان پگاه» را برگزار می کردند. فعالیت های این گروه نه تنها روی اعضای آن تاثیر مثبت داشت بلکه برای دانش آموزان دیگر نیز انگیزه برای نوشتن و تولید متن می داد.

فرزانه از آنجایی که رییس شورای صنفی بود در سال ۱۳۹۷ برنامه‌ای «قصه های از فرهنگ» را با همکاری هم‌کلاسی هایش گردانندگی و اجرا کنند. این برنامه راجع به معرفی فرهنگ های ناب افغانستان در مضمون فرهنگ بود. فرزانه سکندری همچنانی که در فعالیت های غیر درسی مکتب اشتراک داشت، در بیرون از فضای مکتب نیز فعالیت های فرهنگی اش را ادامه می داد. او در سال ۱۳۹۵ در اولین دور برنامه «گامی برای همزیستی» اشتراک داشت و در ۱۳۹۷ در برنامه «شبیه سازی سازمان ملل یا Pamir International Model United Nations 2018» اشتراک کرد.

از قلم فرزانه سکندری:

انسان ها زندگی متفاوتی دارند و شرایط و زمان هر کدام فرق می کند و من خیلی خوشحالم در شرایط دشواری که همه جا بوی مرگ میداد و دشمن از راه های مختلفی تهدید به مرگ می کرد. از سوی دیگر بی اعتمادی جامعه. جامعه یی که بجای امنیت، ترس را برای هر دختری زنده می کرد، تبعیض قومی و نژادی هم به شدت ریشه دوانده بود. اما من توانستم اولین مرحله ی تحصیلی ام را به پایان رسانم و به جهان مدرن که در دوردست هاست فکر کنم. خوشحالم که در این مدت خودم را شناختم، توانایی هایم را شکوفا کردم. اولین مجموعه نوشته هایم را به چاپ رساندنم. گامی برداشتم برای بزرگ شدن و واقعی کردن رویاهای که بی صبرانه انتظار مرا می کشند.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x