+93-747-159-153 — pphs1394@gmail.com
98

فاطمه عالمی

November 18, 2020

فاطمه عالمی قبل از ورود در لیسه پگاه یک تن از دانش آموزان مکتب زینب کبرا بوده است. محدودیت های مکتب زینب کبرا و نبودن امکانات بهتر، او را وادار به جستجوی مکان بهتر برای کشف و شگوفایی استعداد هایش کرد. فاطمه پگاه را انتخاب کرد و در سال ۱۳۹۵ به پگاه پیوست. پگاه مکانی بود که فاطمه به آرزو هایش چندین قدم نزدیک تر شد و به مرور زمان حتی طرز نگرش و دید اش در باره دنیا و اطرافیانش تغییر کرد. این نگرش از تمام جهات تغییر بسزایی در رفتار و شکل گیری شخصیت اش ایجاد کرد و کنجکاو شد تا در مورد جهان هستی بیشتر تحقیق کند و پگاه تمام سوال هایش را به صورت دقیق تحلیل کرد.

فاطمه عالمی در پگاه فراتر از کتاب های درسی معارف فکر می کرد. او سطح دانایی و توانایی اش را در کنار خواندن کتاب های معارف از طریق اشتراک و سهم گیری در برنامه های جنبی و علمی پگاه بالا برد. او پی برده بود که پگاه می تواند برای او فرصتی باشد تا در کنار خواندن و نوشتن، جرأت زندگی کردن را نیز بیاموزد برای همین در جریان تحصیل خود در پگاه همواره در سمینار ها و برنامه های فرهنگی-ادبی اشتراک می کرد.

فعالیت های غیر درسی فاطمه عالمی در دوران مکتب:

۱٫ اشتراک در برنامه شبیه سازی ملل متحد یا «Zan International Model United nations»

۲٫ اشتراک در برنامه توانمند سازی زنان WLD) NBS) در دو بخش «کمپیوتر» و «انگلیسی»

۳٫ اشتراک در برنامه «Young Woman’s Leadership Conference»

۴٫ اشتراک در برنامه راهنمایی برای ساخت و تنظیم «CV & Cover letter» از طرف «Job.Af» در دانشگاه کاتب

از قلم فاطمه عالمی:

فردای را که در ذهنم تصور می کنم، فردای روشن است. پر از امید ها و آرزو ها. فردایم را در ذهنم نقاشی کرده ام. فردای که هر دختر افغانی آرزوی رسیدن به آن را دارد. سرنوشت من به دستان خودم بستگی دارد. می خواهم فردی مهمی باشم. در جامعه‌ی که زندگی می کنم سراسر ترس، سراسر تبعیض و سراسر فساد است. صلح رویایی هر فرد این جامعه است و فردای را که افغانستان خواهد داشت سرنوشت من را نیز رقم خواهد زد. در افغانستان اگر جنگ به پایان برسد و جامعه تغییر کند، فضای رشد و پویایی من را نیز راحت می سازد و استعدادهایم به خوبی شکوفا می شوند. آن وقت است که من یک فرد خدمت گذار در جامعه ام می باشم. ولی اگر جنگ شدت بیابد و ادامه پیدا کند، شرایط زندگی من و میزان رشد من را نیز به خطر مواجه می کند. به هر حال، من تسلیم خواسته های جامعه ام نمی شوم و به تلاشم ادامه می دهم. راهی را که برای خودم تعیین کرده ام ادامه می دهم و تا آخرین قله های موفقیت گام بر می دارم زیرا امروز مقدمه‌ی فردا است و وقتی فردا آغاز می شود راهی برای برگشتن به امروز را نداریم. امروز باید تلاش هایی برای فردا داشته باشیم و آینده را باید از امروز آغاز کرد.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x